Sólskinsdrengurinn

Daginn áður en Friðrik Þór kom til okkar dröslaðist ég í háskólabíó til að sjá Sólskinsdrenginn. Ég hélt að maður þyrfti að setja í stellingar fyrir hana og ég var í engu stuði fyrir heimildarmynd um einhverfu.
Svo byrjaði myndin og á tjaldinu stendur að Sigurrós og Björk sæi um tónlistina. Þá varð ég áhyggjufullur og seinna þegar fjölskyldan sem myndin fjallar um var komin í bláa lónið þá fór ég að hugsa: fyrir hvern er þessi mynd búin til?
Áhyggjur mína urðu hins vegar að engu því myndin varð svo ekkert sérstaklega mikið “ísland fyrir útlendingum”.

Myndin er leikstýrð af Friðriki Þór en sögumaður myndarinnar er Margrét sem á einhverfan strák, Kela. Myndin fjallar ekki bara um reynslu Margrétar heldur fer hún til Bandaríkjanna í upphaf myndarinnar og byggist myndin að mestu leyti á viðtölum við sérfræðinga og aðstandendur einhverfra barna í bna. Í myndinni bregður fyrir m.a. viðtölum við konu sem var einhverf en sigraðist á einhverfunni og starfar nú sem búfræðingur.

Ég skimaði yfir nokkur blogg um Sólskinsdrenginn og sá að það voru margir mjög fegnir því að myndin hefði ekki verið mjög fræðileg. Ég hefði hins vegar verið til í að fræðast meira um einhverfu fræðilega en minna um úrræði fyrir einhverf börn. Annars þá er yfir mjög litlu að kvarta, sólskinsdrengurinn er þrusugóð heimildarmynd og hún nær til manns.

Í lok myndarinnar hefur Keli verið í tímum hjá indverskri konu í texas sem heitir Sumo. Sumo á einhverfan son, Tito, sem hún hefur hjálpað við að geta tjáð sig. Það er hreint ótrúlegt hvað aðferðir Sumo eru áhrifaríkar og sjást þær hvað best hjá syni hennar sem hefur skrifað nokkrar bækur um líf sitt og einhverfuna. Keli gat aldrei tjáð sig áður en með aðferðum Sumo tekst honum það og í lok myndarinnar segir hann sjálfur með hjálp Sumo að hann semji tónlist í huganum.

Friðrik Þór koms svo í tíma til okkar á miðvikudaginn og talaði um myndina. Mestallan tímann talaði hann þó um einhverfu en ekki um kvikmyndir. Friðrik er örugglega sá kvikmyndagerðamaður sem býr yfir mestri reynslu hér á Íslandi. Þess vegna var leiðinlegt að hann skyldi ekki tala meira um kvikmyndir og bransann almennt.