The Cats of Mirikatani

Í föstudagstímanum horfðum við á heimildarmyndina The Cats of Mirikatani sem kom virkilega á óvart.

The Cats of Mirikatani fjallar um gamlan japanskan listamann sem býr á götunni í New York og teiknar myndir af köttum.
Í byrjun myndarinnar hélt ég að það væri verið að upphefja eitthvert skringimenni eins og í Shorts n´Docs myndinni Ketill (sem var samt skemmtileg, en allt of löng). Myndin reyndist hins vegar vera ótrúlega hjartnæmin og falleg.

Myndin fjallar semsagt um götulistamanninn Jimmy sem kynnist Lindu Hattendorf. Linda er sú sem að býr til myndina og er hún nær oftast á bakvið myndavélina. Hún tekur samt þátt í myndinni sjálfri, hún kemur fyrir á skjánum en fyrst og fremst er hún að knýja fram breytingar í lífi Jimmy. Hún kemur sér í samband við ættingja Jimmys sem hann hafði fyrir löngu misst sambandið við og hefur samband við félagsmálayfirvöldin í New York og fær þau til að veita Jimmy hjálp sem hann kærir sig lítið um í fyrstu. Linda fær Jimmy líka til að segja frá fortíð sinni sem hann hefur aldrei sætt sig við og er myndin í rauninni nokkurs konar þroskasaga, þótt það hljómi kannski svolítið skringlega þegar maðurinn er áttræður.

Jimmy fæddist í Sacramento í Californiu en fluttist aftur til Japan þegar hann var barn og ólst upp í Hiroshima. Þegar hann var 18 ára gamall átti hann að ganga í herinn og sinna herskyldunni en hann gerir það ekki þar sem hann er listamaður, en ekki hermaður og flytur aftur til Bandaríkjanna.

Þegar hann býr í Bandaríkjunum ráðast Japanir á Pearl Harbor og í kjölfarið koma bandaríkjamenn upp risastórum fangabúðum fyrir Japani sem bjuggu þar. Jimmy var þá 25 ára gamall og var fangelsaður í Tule Lake búðunum. Tule Lake búðirnar voru stærstu fangabúðirnar og voru 18.800 japanir látnir dúsa þar. Jimmy lýsir því svo í myndinni að hann hafi horft upp á fólk deyja í kringum sig í þessum ömurlegu aðstæðum.

Við lok stríðsins er svo kjarnorkusprengju varpað á heimabæ Jimmys og Jimmy missir stóran hluta fjölskyldunnar sinnar í einni svipann. Jimmy Mirikatani býr því skiljanlega yfir mikilli reiði vegna þessa og hefur augljóslega ekki komist yfir það því hann teiknar myndir af fangabúðunum og Hiroshima í rústi, meira en 60 árum eftir að hafa losnað þaðan.

Í byrjun myndarinnar gerist svo 9/11 og í myndinni sjást fréttaklippur þar sem talað er um Racial Profiling á múslimum sem myndar algjöran contrast við fangabúðirnar við Thule Lake og færir efnið nær raunveruleikanum.
Það er þá sem að Linda tekur Jimmy inn á heimilið sitt og fer að kafa dýpra í fortíð hans.


The Cats of Mirikatani er virkilega hjartnæmin mynd og kynnir áhorfandann fyrir Jimmy á mjög einlægan hátt. Fyrir mér var myndin sérstök vegna þess hve persónuleg hún var og ég verð að viðurkenna að ég varð klökkur í myndinni en það hafa eflaust fleiri verið þannig.