Grave of the fireflies

Ég sá anime myndina Grave of the fireflies um daginn. Eins og kom fram í blogginu mínu um My neighbour totoro þá voru myndirnar sýndar saman í bíó. Ekki skil ég hvers vegna það var gert vegna þess að myndirnar eru algjörar andstæður. Ein er létt og skemmtileg barnamynd á meðan hin er mjög sorgleg og áhrifamikil and-stríðsmynd (anti-war) sem gæti höfðað bæði til barna og fullorðinna. Þetta fyrirkomulag gekk heldur ekki upp eins og raun bar vitni og því er kennt um það að Totoro gekk ekkert sérstaklega vel í bíó en sló svo seinna í gegn.

Grave of the fireflies fjallar um systkinin Seita og Setsuko. Myndin gerist í seinni heimsstyrjöldinni og verða þau fórnarlömd stríðsins. Mamma þeirra deyr í upphafi myndarinnar og pabbi þeirra er flotaforingi í japanska sjóhernum. Hann kemur ekkert við sögu en áhorfandanum verður fljótt ljóst um örlög hans. Seita er mjög ungur, ég myndi skjóta á 14-16 ára, og systir hans, Setsuko, er 5 ára. Þau verða semsagt munaðarleysingar og myndin fjallar um hvernig þau reyna að komast af í heimi sem er þjakaður af stríði og hungursneyð.

Grave of the fireflies er ótrúlega sorgleg og kröftug mynd. Ég verð að viðurkenna það strax að ég grét og var það í fyrsta sinn sem ég hef grátið yfir teiknimynd síðan ég sá Watership Down þegar ég var 5 ára. Myndin er líka fyrsta dramatíska anime mynd sem ég sé. Eftir að hafa séð myndina er ég alveg sannfærður um að það sé hægt að búa til hvers konar bíómynd sem er með anime-formattinu. Grave of the fireflies sem teiknimynd gefur leiknum myndum ekkert eftir ef hún skyldi ekki af einhverjum óskiljanlegum ástæðum vera betri sem teiknuð mynd heldur en leikin. Til gamans má geta að það hefur verið gerð leikin mynd eftir teiknuðu myndinni.

Myndin byrjar á því að andi Seita ávarpar áhorfandann og segir að 21 september 1945 hafi hann dáið. Myndin heldur manni þannig alveg frá byrjun. Því næst er sýnt þegar Seita liggur á lestarstöð, örmagna og vannærður, og gefur upp öndina. Þá kemur að honum ræstitæknir og tekur af honum áldós. Hann hendir dósinni út og út og þá birtist andi Setsuko (örlítið af ösku Setsuko var í dósinni). Atriðið endar á því að Seita og Setsuko eru sameinaðir.

Ég var ekki að segja frá fyrsta atriðinu í myndinni til að spoila henni heldur vildi ég vekja athygli á því að sumir hlutar í myndinni væri mjög erfitt að gera ef þeir væru leiknir. Ég hugsa að þetta atriði yrði bara draugalegt leikið. Meðfylgjandi video er af fyrstu 10 min í myndinni. Restin af myndinni er líka hægt að sjá á youtube en ég ætla að benda þeim sem hafa áhuga að það er hægt að ná í myndina í heild sinni með ensku eða japönsku tali á veoh.com

Myndin er ótrúlega falleg og sígild. Best við myndina þótti mér þó loka-skotið. Andar Seita og Setsuko eru nokkurs konar sögumenn myndarinnar og myndin endar á því að þau sitja saman á bekk og í loka-skotinu sést að þau eru að horfa niður á nútíma Kobe sem er borgin sem þau bjuggu í. Myndin er þannig dregin nær áhorfandanum og boðskapurinn er augljós.